Keti Koti – Let the chains remain broken
Keti Koti.
Celebrations everywhere, filled with food, drinks, music and togetherness.
But what was it again?
On July 1st, 1863, slavery in Suriname was officially abolished.
Keti Koti means “the breaking of the chains.”
Books like Wij Slaven van Suriname, De Stille Plantage and Hoe Duur Was de Suiker give us a glimpse of the horrors that took place, from the capturing of Africans to the suffering and death of enslaved people.
We all know the true stories of Kwakoe, Tata Colin, Baron, Boni and Jolicoeur. Of Alida, whose jealous mistress cut off her breast and served it on a tray to her husband.
The origins of Surinamese families, surnames and complicated bloodlines. The familiar questions:
“Who is your father?
Who is your mother?”
Discrimination. Abuse of power. Men separated from their families. Sexual abuse of enslaved women. Abuse of children. Children born outside marriage.
The torture, exploitation, abuse and murder of enslaved people, treated as if they were not human.
It makes your skin crawl, and at the same time makes you grateful that this no longer exists for you.
Still, I wish the history of slavery was taught in Dutch schools with the same depth and consistency like other important chapters in our history.
Slavery should be eradicated everywhere, forever, and never be allowed to return.
The West India Company should never rise again.
Wishing all Surinamese people around the world a safe and meaningful remembrance of the abolition of slavery on July 1st.
Be warned.
Do not let it happen again.
Brada nanga Sisa, me winsi oenoe wan swit manspasi dey.
Wan swit Keti Koti gi ala Srananman.
Mek a Keti tan Koti.
♡ T∞ts
DUTCH
Keti Koti
Overal feest. Eten, drinken, muziek en saamhorigheid.
Maar wat was het ook alweer?
Op 1 juli 1863 werd de slavernij in Suriname officieel afgeschaft. Keti Koti betekent het verbreken van de ketenen.
Boeken als Wij Slaven van Suriname, De Stille Plantage en Hoe Duur Was de Suiker geven ons een inkijk in de gruwelen die hebben plaatsgevonden. Van het gevangennemen van Afrikanen tot het lijden, de uitbuiting en de dood van tot slaaf gemaakten.
We kennen de verhalen van Kwakoe, Tata Colin, Baron, Boni en Jolicoeur. Van Alida, wier jaloerse meesteres haar borst afsneed en deze op een dienblad aan haar man presenteerde.
We kennen de oorsprong van Surinaamse families, achternamen en ingewikkelde bloedlijnen. De bekende vragen:
“Wie is je vader?”
“Wie is je moeder?”
Discriminatie, machtsmisbruik, mannen die van hun gezin werden gescheiden, seksueel misbruik van vrouwen, misbruik van kinderen en kinderen geboren buiten het huwelijk.
De marteling, uitbuiting, mishandeling en moord op mensen die werden behandeld alsof zij geen mens waren.
Het laat je huiveren en tegelijkertijd maakt het je dankbaar dat dit voor jou verleden tijd is.
Toch zou ik willen dat de geschiedenis van de slavernij op Nederlandse scholen met meer diepgang werd onderwezen. Niet als voetnoot, maar als een belangrijk onderdeel van onze gezamenlijke geschiedenis.
Slavernij zou overal ter wereld uitgeroeid moeten worden. Voor altijd.
De West-Indische Compagnie mag nooit meer herrijzen.
Ik wens alle Surinamers, waar ook ter wereld, een veilige en betekenisvolle herdenking van de afschaffing van de slavernij.
Wees gewaarschuwd.
Laat het nooit meer gebeuren.
Brada nanga Sisa, me winsi oenoe wan swit manspasi dey.
Wan swit Keti Koti gi ala Srananman.
Mek a Keti tan Koti.
♡ T∞ts
