NAH (Acquired Brain Injury) – It just happens.
NAH (Acquired Brain Injury)
This is a red thread throughout my life, with major impact on my being.
The causes are usually well known words that are easy to mention, until you or someone very close to you actually has to deal with it.
Then those words suddenly get meaning and make you realize how huge the impact is, not only for the person going through it, but also for the bystanders around them.
Now that I am once again in a recovery process, and things are not going the way they should, I notice how often people react with misunderstanding because of lack of knowledge.
For me the future feels uncertain, because I do not know how I will come out of this.
It is quite a scary process, reshaping yourself with the possibilities that are there, the well known “rowing with the paddles you have.”
I have to explore my limits and that is a mental challenge.
Because when I cross my limit, I go 10 steps backwards and spend hours to days recovering.
If I do nothing, things go reasonably well, but then I have no clue what I actually can do or if there is any progress.
Every day is figuring out what I can handle and realizing every step forward still counts as one.
NAH (Acquired Brain Injury) has many different causes and many different consequences, yet experiencing it and rehabilitating from it is recognizable in many ways for others who have gone through it.
In my case, this time the cause is traumatic brain injury, meaning caused by something outside the body.
The first days I could do nothing.
Extreme fatigue, nausea, headaches, dizziness, no appetite, sensitivity to light and sound, no focus, trouble finding words and mixing languages, memory loss, difficulty waking up properly, disturbed motor skills, loss of strength, problems with my vision, rollercoaster feelings when bending or turning, instability while walking, unable to drive, being slow in actions and execution, slower than the brain command itself.
Now 4 weeks later everything is unfortunately still present. Thankfully a little less severe, but I am still dependent on others and that has never been my strongest point.
For me overstimulation is now the biggest disturbance in being able to live like before.
Music, Mahjong, shopping, drinks, pub quizzes, get togethers, theatre, driving, cooking and baking, dining out, hosting my erotic parties, working… everything is on hold, or if I do something, I have a heavy recovery time afterwards.
Stimuli like sound, light, air, smell and movement are normally filtered by the brain so you are able to handle daily life and your surroundings. With NAH this filtering process is disturbed, leading to overload.
This can show itself in everything I just mentioned.
Know that overstimulation is not exaggeration or acting up, but a direct consequence of brain damage.
It is a serious and disabling problem that has major impact on the daily life of people with NAH and the people around them.
Become aware of how you contribute to someone else’s overstimulation. Insight often creates different ways of interacting.
Be kind to the people around you. Often you do not know what someone else is dealing with, while you might be exactly the difference they need.
Soso Lobi and a Bigi Brasa
♡ T∞ts
DUTCH
NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel)
Dit is een rode draad door mijn leven, met grote impact op mijn zijn.
De oorzaken zijn meestal bekende woorden die makkelijk worden benoemd tot je er zelf of iemand heel dichtbij je ermee te maken krijgt.
Dan krijgen de woorden een betekenis die je laten nadenken hoe groot de impact is voor degene die het overkomt en jezelf als bystander.
Nu ik weer in het proces van herstel zit en het niet helemaal gaat zoals het zou moeten merk ik hoe er vaak door onwetendheid met onbegrip gereageerd wordt.
Voor mij is er een onzekere toekomst aangezien ik niet weet hoe ik hieruit kom.
Dit is best een eng proces, een reshaping van jezelf met de mogelijkheden die er zijn, het welbekende roeien met de riemen die je hebt.
Ik moet mijn grenzen verkennen, dit is een mentale uitdaging.
Want als ik over mijn grens ga ben ik 10 stappen terug en uren tot dagen bezig te herstellen. Doe ik niks gaat het redelijk goed, maar heb ik geen idee wat ik kan en of er vooruitgang is.
Het is elke dag uitvinden wat ik kan en waarbij elke stap vooruit er 1 is.
NAH heeft zoveel verschillende oorzaken met zoveel verschillende gevolgen en toch is het ervaren en revalideren op vele wijze herkenbaar voor een ander die erdoorheen gegaan is.
Bij mij is de oorzaak dit keer traumatisch hersenletsel, dat wil zeggen oorzaak van buiten het lichaam.
De eerste dagen kon ik niks, intens moe, misselijk, hoofdpijn, duizelig, geen eetlust, last van licht en geluid, geen focus, moeite met woorden vinden/talen mixen, geheugenverlies, moeite met bijkomen als ik wakker wordt, verstoorde motoriek, krachtverlies, last van mijn zicht, rollercoastergevoel bij bukken en draaien, instabiliteit bij lopen, rijden kan niet, traag in handelen/ uitvoering langzamer dan de hersenopdracht.
Nu 4 weken later is alles helaas nog aanwezig, gelukkig in iets mindere mate maar ik ben nog afhankelijk en dat is niet mijn sterkste punt.
Voor mij is overprikkeling nu mijn grootste stoorzender om te kunnen leven zoals before. Muziek, Mahjong, winkelen, borrelen, pubquiz, get togethers, theater, rijden, koken en bakken, uiteten, mijn erotische parties draaien, werken, enz, alles is on hold of als ik iets doe heb ik een zware recovery time daarna.
De prikkels van geluid, licht, lucht, geur en beweging worden door de hersenen gefilterd zodat je in het dagelijks leven je omgeving aankan.
Bij NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel) is dit verstoord, wat leidt tot overbelasting.
Dit kan zich uiten in alles wat ik net benoemd had.
Weet overprikkeling geen aanstellerij is, maar een direct gevolg van de hersenbeschadiging.
Het is een serieus en invaliderend probleem dat veel impact heeft op het dagelijks leven van mensen met NAH en hun omgeving.
Wordt bewust hoe jij bijdraagt aan de overprikkeling bij een ander, inzicht geeft vaak andere omgangsvormen.
Wees lief voor je omgeving, vaak weet je niet wat er speelt bij een ander en maak jij net het verschil.
Soso Lobi en een Bigi Brasa
♡ T∞ts
Wil je meer weten, ikzelf vind de uitleg op deze sites best helder
https://www.hersenletsel.nl/
https://www.hersenstichting.nl/
